217شقایق

قصيدهي آبنذر قمر بنيهاشم محرم آمده از شهر غم علم در دستبراي سينه زدن، تکيه شد سراسر دستمحرم آمد و خمخانه ي ازل وا شدوضو ز باده گرفتم، زدم به ساغر دستحسين آمده با ذوالفقار گريانشکه: هان حسينم و تنهاترين علم بر دستحسين آمده تا شرح شقشقيه کندحسين آمده با خطبهي پدر در دست"چو دست برد به تيغ، آسم 217شقایق...ادامه مطلب

ﯾﺎ ﻣﻦ ﯾُﻌــِﺰّ ِ ﻣﻦ ﺗﺸﺎﺀ ، ﻫﻮ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﺍﻟﺮﺿﺎﺍﻧﺪﺭ ﺷﺐ ﮔﯿﺴﻮﯼ ﺗﻮ ، ﻣﺎﻩ ﺩﻝ ﺁﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺗﻮﺁﻥ ﻗﺎﻣﺖ ﺩﻟﺠﻮﯼ ﺗﻮ ، ﺁﻥ ﻋﺎﺭﺽ ﻧﯿﮑﻮﯼ ﺗﻮﮐﻌﺒﻪ ﺑﻮَﺩ ﻣُﺸﮑﻮﯼ ﺗﻮ ، ﻗﺒﻠﻪ ﺧ ﻢ ﺍﺑﺮﻭﯼ ﺗﻮﺑﻨﮕﺮ چه سان ﺩﺭ ﮐﻮﯼ ﺗﻮ ، ﺍﯾﻦ ﺳﮓ ﺷﺪﻩ ﺁﻫﻮﯼ ﺗﻮﯾﺎ ﻣﻦ ﯾُﻌــِﺰّ ِ ﻣﻦ ﺗﺸﺎﺀ ، ﻫﻮ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﺍﻟﺮﺿﺎﺍﯼ ﺻﺎﺣﺐ ﺭﻭﯼ ﻣﻠﯿﺢ ، ﺍﯼ ﺷﻮﮐﺖ ﻧﻄﻖ ﻓﺼﯿﺢﺍﯼ ﺁﻣﺮ ﺍﻣﺮ ﺻﺤﯿﺢ ، ﺍﯼ ﺳﺎﺗﺮ ﻓﻌﻞ ﻗﺒﯿﺢﺍﯼ ﻣﻌﻨﯽ ﻧﺺ ﺻﺮﯾﺢ ، ﺑﺮ ﺩﺍﺭ ِ ﻋﺸﻘﺖ ﺻﺪ ﻣﺴﯿﺢﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﮐﻮﯾﺖ ذبیح ، ﺩﻝ ﺭﺍ ﮔﺮﻩ ﺯﺩ ﺩﺭ ﺿﺮﯾﺢﯾﺎ ﻣﻦ ﯾُﻌــِﺰّ ِ ﻣﻦ ﺗﺸﺎﺀ ، ﻫﻮ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﺍﻟﺮﺿﺎﻫﺴﺘﯽ ﺩﻻﺋﻞ ﺭﺍ ﺣﺠﺞ ، ﻫﺴﺘﯽ ﻃﺮﺍﺋﻖ ﺭﺍ ﻣﻬﺞﺍﯼ ﺳﺪّ ﺭﺍﻩ ﻫﺮ ﻋـِﻮَﺝ ، ﺷﯿﺪﺍ ﺩﻻﻥ ﺭﺍ ﻣﺒﺘﻬﺞﺍﯼ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﻏﻤﻬﺎ ﻓﺮﺝ ، ﺍﯼ ﺭﺍﻓﻊ ﻋُﺴﺮ ﻭ ﺣَﺮَﺝﮔﺮ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺷﺪ ﻣﻨﺪﺭﺝ ، ﮐﻮﯾﺖ ﻓﻘﯿﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﭼﻮ ﺣﺞﯾﺎ ﻣﻦ ﯾُﻌــِﺰّ ِ ﻣﻦ ﺗﺸﺎﺀ ، ﻫﻮ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﻣﻮﺳﯽ ﺍﻟﺮﺿﺎ از این همه انزوا مردد شده امدیوانه رنگ زرد گنبد شده ام امروز دلم حال کبوتر داردانگار که بیقرار مشهد شده ام...التماس دعا ادامه مطلب + نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۳/۰۶/۱۲ساعت 11:20&nbsp توسط شقایق | 217شقایق...ادامه مطلب

روز 27 شهریور سال 1367، روز خاموشی استاد شهریار،شهریار سخن ایران وآذربایجان است. شاعری که شعر ترکی "حیدربابایه سلام"اش به بیش از 90 زبان زنده دنیا ترجمه شده است، و از این منظر است که استاد شهریارشناخته شده ترین شاعر آذربایجانی در دنیا است. به پاس گرامیداشت یاد و خاطره استاد شهریار و تحکیم مودّت و دوستی بین اقوام و اقشار مختلف جامعه، روز بیست و هفتم شهریور ماه،"روز ملّی شعر و ادب ایران" نامگذاری شد. سید محمدحسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار،شاعر پارسی گوی آذری زبان، در سال ۱۲۸۵ هجری شمسیدر روستای خشکناب در بخش قره چمن آذربایجان متولد شد. او تحصیلات خود را در مدرسه متحده و فیوضات و متوسطه تبریز و دارالفنون تهران گذراند و وارد دانشکده طب شد. سرگذشت عشق آتشین و ناکام او که به ترک تحصیل وی از رشته پزشکی در سال آخر منجر شد، مسیر زندگی او را عوض کرد و تحولات درونی او را به اوج معنوی ویژه ای کشانید و به اشعارش شور و حالی دیگر بخشید.وی سرانجام پس از هشتاد و سه سال زندگی شاعرانه پربار در ۲۷ شهریور ماه ۱۳۶۷ هجری شمسی درگذشت و بنا به وصیت خوددر مقبرة الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. غنای غم از غم جدا مشو که غنا می دهد به دلاما چه غم غمی که خدا می دهد به دلگریان فرشته ایست که در سینه های تنگاز اشک چشم نشو و نما می دهد به دلتا عهد دوست خواست فراموش دل شدنغم می رسد به 217شقایق...ادامه مطلب

امشب تمام حوصله ام رادر یک کلام کوچکدر «تو»خلاصه کردم:ای کاش می شدیک بارتنها همینیک بارتکرار می شدی!تکرار... دلـــــــــم میگـــــــــیردوقـــــــــــتـی مــــــــــــــــی دانمدر دنـــــــــــــیآیِ بــــــــــه این بــــــــزرگی هیچ دلـــــی نیســت کــه بـــرایِ مـن تنـــگ شـــود... 217شقایق...ادامه مطلب

این روزها که می گذرد شادم این روزها که می گذرد شادم که می گذرد این روزها شادم که می گذرد ...آدم که غمگین میشهخودش رو جدا میکنه از جمعکه مبادا آسیبی به خوشی های دیگران بزنهمورد فراموشی قرار می گیرهو تنهاتر و تنهاتر میشهآنچنان در تنهایی خود غرق میشه که دیگه با هیچ تلنگری بر نمیخیزدواین آغاز تلخ یک پایان است 217شقایق...ادامه مطلب