روز 27 شهریور سال 1367، روز خاموشی استاد شهریار،
شهریار سخن ایران وآذربایجان است.
شاعری که شعر ترکی "حیدربابایه سلام"اش به بیش از 90 زبان زنده دنیا ترجمه شده است، و از این منظر است که استاد شهریار
شناخته شده ترین شاعر آذربایجانی در دنیا است.
به پاس گرامیداشت یاد و خاطره استاد شهریار و تحکیم مودّت و دوستی بین اقوام و اقشار مختلف جامعه، روز بیست و هفتم شهریور ماه،
"روز ملّی شعر و ادب ایران" نامگذاری شد.
سید محمدحسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار،
شاعر پارسی گوی آذری زبان، در سال ۱۲۸۵ هجری شمسی
در روستای خشکناب در بخش قره چمن آذربایجان متولد شد.
او تحصیلات خود را در مدرسه متحده و فیوضات و متوسطه تبریز و دارالفنون تهران گذراند و وارد دانشکده طب شد.
سرگذشت عشق آتشین و ناکام او که به ترک تحصیل وی از رشته پزشکی در سال آخر منجر شد، مسیر زندگی او را عوض کرد و تحولات درونی او را به اوج معنوی ویژه ای کشانید و به اشعارش شور و حالی دیگر بخشید.
وی سرانجام پس از هشتاد و سه سال زندگی شاعرانه پربار در ۲۷ شهریور ماه ۱۳۶۷ هجری شمسی درگذشت و بنا به وصیت خود
در مقبرة الشعرای تبریز به خاک سپرده شد.
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
غنای غم ![]()
![]()
از غم جدا مشو که غنا می دهد به دل
اما چه غم غمی که خدا می دهد به دل
گریان فرشته ایست که در سینه های تنگ
از اشک چشم نشو و نما می دهد به دل
تا عهد دوست خواست فراموش دل شدن
غم می رسد به وقت و وفا می دهد به دل
دل پیشواز ناله رود ارغنون نواز
نازم غمی که ساز و نوا می دهد به دل
این غم غبار یار و خود از ابر این غبار
سر می کشد چو ماه و صلا می دهد به دل
ای اشک شوق آینه ام پاک کن ولی
زنگ غمم مبر که صفا می دهد به دل
غم صیقل خداست خدا یا ز مامگیر
این جوهر جلی که جلا می دهد به دل
قانع به استخوانم و از سایه تاجبخش
با همتی که بال هما می دهد به دل
تسلیم با قضا و قدر باش شهریار
وز غم جزع مکن که جزا می دهد به دل
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
ضربدرهای قرمزمیزنم
به روی خاطراتم
این روزها
که یادم بماند
یادم نماند
این روزها![]()
![]()
ما را در سایت 217شقایق دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 9